Analiza umowy kredytu
we Wrocławiu

Zaczynamy od konsultacji z analizą umowy. Sprawdzam umowę kredytu, harmonogram spłat i regulamin pod kątem WIBOR, klauzul we frankach CHF oraz sankcji kredytu darmowego, a potem mówię wprost, czy widzę realne roszczenie. Warunki prowadzenia sprawy ustalam po analizie, nie przed, kiedy widzę zakres pracy.

Spotkanie odbywa się w kancelarii przy ul. Horbaczewskiego 4/6 we Wrocławiu (CH Astra) albo online przez Google Meet lub Microsoft Teams.

Sankcja kredytu darmowego (SKD) wynika z art. 45 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim. Jeśli bank naruszył obowiązki informacyjne przy umowie, na przykład źle podał RRSO, koszty albo zasady oprocentowania, kredytobiorca po złożeniu oświadczenia spłaca sam kapitał, bez odsetek i pozostałych kosztów. Termin na skorzystanie z sankcji to rok od wykonania umowy i jest to termin zawity. Rdzeń tematu opisuję na osobnej stronie: sankcja kredytu darmowego.

Analiza zaczyna się od trzech dokumentów: umowy, regulaminu i harmonogramu spłat. Szukam klauzul, które jednostronnie pozwalają bankowi kształtować kurs lub oprocentowanie, oraz braków w pouczeniach o ryzyku. Przy kredytach frankowych CHF kluczowe są klauzule przeliczeniowe (denominacja, indeksacja), przy kredytach złotowych, sposób ustalania zmiennej stopy w oparciu o WIBOR. Sankcja kredytu darmowego z ustawy o kredycie konsumenckim nie obejmuje kredytów hipotecznych, te mają osobny reżim.

Unieważnienie oznacza, że umowa upada w całości. Strony rozliczają się według teorii dwóch kondykcji potwierdzonej uchwałą Sądu Najwyższego III CZP 25/22: bank zwraca wszystkie wpłacone raty i opłaty, a konsument oddaje nominalny kapitał, bez wynagrodzenia za korzystanie z kapitału. To dwa osobne roszczenia. Odfrankowienie to utrzymanie umowy po usunięciu klauzul przeliczeniowych, kredyt zostaje w złotówkach z dotychczasowym oprocentowaniem. Którą drogą iść, zależy od treści konkretnej umowy.

Tak, choć linia orzecznicza dopiero się kształtuje i nie ma gwarancji wyniku. Argumentacja dotyczy między innymi tego, czy bank rzetelnie pouczył o ryzyku zmiennej stopy i czy doręczył regulamin opisujący sposób ustalania WIBOR. W sprawie VI ACz 1125/23 Sąd Apelacyjny w Warszawie udzielił prawomocnego zabezpieczenia wstrzymującego spłatę rat na czas procesu, to było pierwsze takie rozstrzygnięcie w Polsce przy kredycie z WIBOR. Punktem wyjścia jest zawsze analiza konkretnej umowy.

Najpierw analiza umowy, potem reklamacja albo wezwanie do banku, a dopiero później pozew. Z pozwem zwykle łączy się wniosek o zabezpieczenie, czyli o wstrzymanie spłaty rat na czas procesu. Sprawy z kredytu złotowego z oprocentowaniem opartym o WIBOR idą na zasadach ogólnych właściwości, nie pod epizodyczną właściwość frankową. Termin warto wybrać po ocenie dokumentów, nie ma jednej daty dla wszystkich.

W wielu sprawach kredytowych sąd udziela zabezpieczenia, które wstrzymuje spłatę rat do prawomocnego zakończenia postępowania. Trzeba uprawdopodobnić roszczenie i interes prawny. W sprawie VI ACz 1125/23 takie prawomocne zabezpieczenie zapadło przy kredycie z WIBOR, gdy bank nie wykazał doręczenia regulaminu. Zabezpieczenie dotyczy etapu tymczasowego, nie przesądza wyniku sprawy głównej.

Przy unieważnieniu bank zwraca wszystkie wpłacone raty i opłaty, a konsument oddaje sam nominalny kapitał, czyli wypłaconą kwotę kredytu. Jeśli suma wpłat przekroczyła kapitał, różnica jest na korzyść kredytobiorcy. Orientacyjny rachunek policzysz w kalkulatorze na tej stronie, ale to tylko szacunek, dokładne saldo zależy od pełnej historii spłat i daty rozliczenia.

Sankcja kredytu darmowego dotyczy kredytów konsumenckich w rozumieniu ustawy o kredycie konsumenckim, a więc także wielu pożyczek udzielanych przez firmy pożyczkowe, do kwoty 255 550 zł. Liczy się to, czy konkretna umowa spełnia ustawowe naruszenie i czy zachowano roczny termin na oświadczenie. Po wyroku TSUE C-472/23 Lexitor sąd ocenia wagę naruszenia, a nie stosuje sankcji automatycznie.

Tak. Spłata kredytu nie zamyka drogi do żądania zwrotu nienależnie pobranych kwot, jeśli umowa zawierała klauzule abuzywne. Znaczenie ma przedawnienie roszczeń, a wyrok TSUE C-28/22 Getin zakazał asymetrycznego liczenia terminów na niekorzyść konsumenta. Każdą spłaconą umowę trzeba ocenić indywidualnie, bo liczy się jej treść i daty wpłat.